In mijn rol als voorzitter was ik in januari genomineerd voor Westerwolder van het jaar 2023. Dat was een mooie erkenning voor het werk dat wij als vrijwilligers doen. Op het podium kreeg ik de vraag hoe wij mensen controleren. Veel organisaties hebben een inkomenstoets. Dat doen wij niet. Wij voeren een gesprek. Dat levert bij sommigen wel wat fronsende wenkbrauwen op. Hoe weet je dan, dat mensen helemaal eerlijk zijn?
Dat weet je natuurlijk nooit helemaal zeker. Ik heb jaren bij diverse sociale diensten gewerkt, waar inkomenstoetsing enorm belangrijk is. Huisbezoeken, samen met de sociale recherche, tandenborstels tellen en gluren naar foto’s aan de muren, strafrechtelijke gesprekken over fraude en zwart werken. Het hoorde er allemaal bij. En dan nog wisten we niet alles. En als we er ten onrechte stonden, was een pijnlijk voelbare stempel gedrukt op het gezin.
In de Kracht Van vriendelijkheid doen we dat anders. Wij hebben een van-mens-tot-mens praatje. Wij bespreken de situatie als daar behoefte aan is en vaak vertelt men graag als het luisterend oor maar vriendelijk is. Vriendelijkheid komt vaak meer te weten dan dwang, drang en oplegging. Het geeft een ander gevoel als er echte interesse is. We leren zo de mensen in het gezin veel beter kennen en als we dan samen aan de koffie zitten of eens thuis langs gaan, komen de echte gesprekken wel op gang. Vanuit het gesprek kunnen wij ook tips geven en doorverwijzen. En als de drempel te hoog is naar een andere organisatie, dan helpen we even op weg. We gaan mee of leggen het eerste contact.
RTV Noord televisie kwam afgelopen maand bij ons filmen op onze boodschappen uitgifte dag. Nora vertelde aan Ronald Niemeijer, hoe haar situatie in elkaar stak. “Ik had net 3 euro teveel voor de voedselbank, maar op het laatst van de maand at ik alleen nog maar brood. Dat ik hier boodschappen mag ophalen, is voor mij een zegen!” Buiten de camera om vertelde ze nog hoe bang ze eerst was om bij ons langs te komen. Nu praatte ze honderd uit tegen Ronald en hielp ze onze vrijwilligers even met de koffie en de thee.
Wij werken samen met het armoedefonds. Een aantal keren per jaar krijgen wij producten van hen en wij kunnen, dankzij hen, menstruatiemateriaal uitdelen. Zij hebben voor het eerst hun magazine uitgebracht. Het heet arm in arm. Al lezend tref ik een artikel over Carola Schouten, demissionair minister armoedebeleid. Wat zij vertelt is dat juist het ingewikkelde stelsel van aanvragen en bij ieder loket opnieuw alles moeten laten zien, mensen ontmoedigt en angstig maakt. Het is, volgens haar, enorm belangrijk dat er een brug wordt geslagen door de overheid, naar de mensen toe.
En dan lees ik verder en tot mijn grote vreugde staat daar in zwart en wit, dat zij erkend hoe hard lokale organisaties daarbij nodig zijn. “Zij zien én bereiken die mensen en doen mooi werk. Vaak hebben deze hulporganisaties ogen en oren die wij niet hebben”, zo vertelt mevrouw Schouten. De demissionair minister vertelt verder dat zij haar werk niet had kunnen doen zonder organisaties als de onze. “Daar gaat zoveel kracht vanuit.”
Dat zeg ik! De KRACHT van vriendelijkheid!
Anita